Pierwsza podróż w czasie w Back to the Past prowadzi do 2001 roku. Wybór ten jest nieprzypadkowy i dotyczy roku emisji serialu A Step into the Past, którego film jest kontynuacją. Zanim wehikuł ruszy ponownie, twórcy oferują widzom prolog zmontowany z fragmentów telewizyjnej produkcji, przypominający, jak hongkoński policjant trafił do starożytnych Chin i dlaczego jego uczeń mógł zasiąść na tronie Qin. Tych kilka retrospekcji wystarcza, by w akcji odnalazł się także widz nieznający oryginalnej historii. Trudniej mu jednak będzie nadrobić w ten sposób blisko ćwierć wieku przywiązania do bohaterów, jakie dla filmu jest częstokroć istotniejsze niż prezentowana akcja.
Emitowany w 2001 roku, czterdziestoodcinkowy serial TVB powstał na podstawie powieści Huanga Yi noszącej ten sam chiński tytuł: Xúnqínjì, „Kronika poszukiwań Qin”. Kinową kontynuację wyreżyserowali Ng Yuen-fai i Jack Lai. Do swoich ról wrócili m.in. Louis Koo, Raymond Lam, Jessica Hsuan, Sonija Kwok i Joyce Tang. Dołączyli do nich Bai Baihe i Michael Miu. Dla Koo A Step into the Past był ostatnim serialem zrealizowanym dla TVB, zanim skoncentrował się na kinie. Na plan zdjęciowy wrócił jednak nie tylko jako główny bohater Hong Siu-lung, lecz również jako producent filmu, łączącego dwa etapy jego bogatej kariery.
W serialu Hong Siu-lung, funkcjonariusz elitarnej jednostki policji, bierze udział w tajnym eksperymencie. Ma cofnąć się w czasie, nagrać objęcie tronu przez przyszłego pierwszego cesarza i wrócić do Hongkongu. Wehikuł wysyła go jednak o trzy lata za wcześnie. W trakcie wędrówki po starożytnych Chinach Hong bierze pod opiekę nieokrzesanego Chiu Poona, który z jego pomocą zajmuje miejsce zmarłego Ying Zhenga, czyli oryginalnego cesarza. Gdy uczeń zdobywa władzę w państwie Qin, okazuje się brutalnym władcą, zdolnym dokonać najgorszych uczynków zarówno dla zjednoczenia Chin, jak również dla osiągnięcia nieśmiertelności. Zniesmaczony postępowaniem ucznia, który wyrósł na jego przeciwnika oraz pozbawiony możliwości powrotu do własnej epoki Hong zamieszkuje z dwiema żonami i synem z dala od dworu. Wie jednak, że król prędzej czy później po niego przyjdzie, gdyż tylko pozbycie się dawnego mistrza pozwoliłoby mu ukryć własne pochodzenie.
Film podejmuje tę historię po około dwudziestu latach przerwy. Tyle bowiem czasu spędził w więzieniu Ken (Michael Miu), konstruktor wehikułu niesłusznie uznany winnym zaginięcia Honga. Po wyjściu na wolność wraz z córką Galie (Bai Baihe), szwagrem Philem i oddziałem najemników włamuje się do placówki, w której przechowywana jest maszyna do podróży w czasie, i zmusza doktora Wu (Liu Kai-chi) do jej uruchomienia. Ken zamierza odmienić bieg historii i samemu zająć miejsce króla Qin. Jego wspólnicy chcą zrabować skarby z pałacu cesarskiego, natomiast Galie zależy przede wszystkim na tym, by przebywać z ojcem. Gdy przybysze z teraźniejszości przy pomocy karabinów, min, granatów i motocykli dziesiątkują oddziały Qin, ranny król prosi o pomoc dawnego mistrza. Hong decyduje się wtedy wykorzystać ludzi i zapasy, które przygotował na wypadek ataku ucznia, by pomóc mu utrzymać władzę.
Sam pomysł na ponowne spotkanie Honga i Chiu jest udany i pełen napięć. Obaj dobrze wiedzą, że zbliżające się zjednoczenie Chin oznacza koniec ich dotychczasowego życia. Ich ponowna współpraca nie unieważnia lat nieufności, tym bardziej, że Hong ma wszelkie powody, żeby wątpić w intencje człowieka, który wielokrotnie dowodził swoich brutalności i egoizmu. Wątek króla Qin należy dzięki temu do niewielu, którym film pozwala się faktycznie rozwinąć. Udanie domknięto też historię Galie. Jej przywiązanie do ojca posiada konsekwencje wykraczające poza to, że znalazła się z nim po tej samej stronie rywalizacji i mocno wpływa na jej postrzeganie świata.
Back to the Past trafił do kin w sylwestra 2025 roku i z góry przyjął konwencję noworocznej rozrywki. Na końcu pojawiają się nawet życzenia na nowy rok oraz podziękowania dla fanów za dwadzieścia pięć lat wsparcia. Koo i Lam nagrali też w duecie nową wersję piosenki z czołówki serialu. Znajome twarze i muzyka mają wywoływać przede wszystkim uczucie nostalgii i przyjemność ponownego spotkania. Do tego dochodzi klasyczna dla podobnych pozycji pochwała rodzinnej lojalności, przyjaźni i poświęcenia dla kraju. Na nadmiar oryginalności nikt zatem nie będzie narzekał.
Równie gorliwie film zachwala technologiczny postęp Chin i Hongkongu. Współczesna metropolia pojawia się na krótko, lecz za każdym razem wygląda, jakby miała wystąpić w reklamie własnej przyszłości. O jej nowoczesności mają świadczyć m.in. holograficzne telefony czy motocykl, który po złożeniu można schować do kieszeni. Ta pochwała postępu wypada cokolwiek osobliwie, kiedy za dowód służą wynalazki stworzone na potrzeby scenariusza filmu science-fiction. Twórcy mówili w wywiadzie dla The Culturist, że chcieli także poprzez nie pokazać wyobcowanie Honga. Po latach spędzonych w starożytności policjant, który wcześniej górował nad otoczeniem dzięki wiedzy z przyszłości, sam zaczyna za nią nie nadążać. To ciekawszy pomysł niż kolejny efektowny gadżet, ale film poświęca mu znacznie mniej uwagi niż samym urządzeniom sprowadzanym ze współczesnych Chin.
Chociaż Back to the Past wszedł do kin pod koniec 2025 roku, zdjęcia zrealizowano już w 2019. Na premierę czekano więc przeszło sześć lat. Wśród przyczyn zwłoki wymieniano pandemię. Koo zwracał też uwagę na trudności z wyborem terminu. Tłumaczył, że same wpływy z Hongkongu nie pozwoliłyby odzyskać kosztów, więc premierę trzeba było skoordynować z rynkiem kontynentalnym. W prasie pojawiały się także niepotwierdzone doniesienia o przeróbkach wymuszonych przez chińską cenzurę. Wiadomo natomiast, że podczas montażu zrezygnowano z wielu nakręconych scen.
W wersji kinowej skrócenie czasu trwania i usunięcie tychże scen jest niestety odczuwalne. Narracja ma pokraczne tempo, a postacie drugoplanowe często zmieniają nastawienie, zanim film zdąży wyjaśnić, czym się kierują. Na przykład konflikt Kena z najemnikami najpewniej wynika z różnicy ich interesów. Narasta on jednak tak gwałtownie, że trudno uwierzyć w jego przebieg. Najemnicy pozostają zresztą karykaturami, a wałkowanie opowiadanych przez nich nieśmiesznych żartów niepotrzebnie wydłuża czas spędzony w ich towarzystwie. W połączeniu z przewidywalną fabułą, całość często wygląda tak, jakby brakowało łączących ją ogniw.
Nie lepiej wypada widowisko. Efekty komputerowe są niskich lotów, a pojedynki rzadko wykorzystują możliwości, jakie daje starcie ludzi uzbrojonych w miecze z oddziałem przybyłym z przyszłości. Za choreografię odpowiada Sammo Hung i w samym układzie walk widać jego rękę. Poszatkowany montaż sprawia jednak, że trudno dostrzec przebieg starcia, a tym bardziej poczuć jego rytm. To szczególnie dotkliwa wada w filmie, który tak dużo miejsca oddaje scenom akcji.
Ta skrócona, kinowa wersja filmu otrzymała aż jedenaście nominacji do Hong Kong Film Awards w 2026 roku. Film nominowano w głównej kategorii, a za role wyróżniono Louisa Koo i Joyce Tang. Pozostałe nominacje przyznano za zdjęcia (Kenny Tse), montaż (Wong Hoi i Kenny Lok), kierownictwo artystyczne (Lam Wai-kin), kostiumy i charakteryzację (Cheung Siu-hong), choreografię akcji (Sammo Hung), muzykę (Chan Kwong-wing, Kay Chan i Christopher Lai), dźwięk (Terry Shek) oraz efekty wizualne (Dave Kwok Wai-ting, Jules Lin, Yee Kwok-leung i Kwok Tai). Żadna z nich nie przyniosła jednak statuetki.
Już po premierze Koo sam przyznawał, że z filmu wycięto za dużo, przez co zmiany fabularne są zbyt nagłe, a motywacje postaci wyjaśnione w niesatysfakcjonujący sposób. Z tego powodu popchnął studio do podjęcia decyzji, aby wrócić do prac nad montażem i – między innymi – przywrócenia rozmów Honga z rodziną czy fragmentów z Sin-yau, graną przez Joyce Tang. W Hongkongu rozszerzony Back to the Past Plus+ Multiverse Edition trafił do kin 14 lutego 2026 roku. Trwa 131 minut, czyli o 24 minuty dłużej od omawianego tu montażu. W kwietniu pokazano go również na Tajwanie. Według tamtejszych relacji przybyło scen rodzinnych, a postacie drugoplanowe zyskały więcej czasu. Wśród nowych pojawiają się momenty komediowe i walka z udziałem Fish Liew. W niektórych scenach przywrócono też charakterystyczny motyw muzyczny z serialu.
W krótszej wersji można zobaczyć dwa warianty finału. Jeden jest kanoniczny, a drugi – umieszczony w napisach końcowych – odwołuje się wprost do nostalgii za serialem i posiada całkiem przyzwoity ładunek emocjonalny. Plus+ dodaje trzeci finał, związany z królem Qin, który przenosi akcję do współczesności i zostawia furtkę dla ewentualnej kontynuacji. Koo wspomniał ponadto o możliwości stworzenia crossovera i włączenia w świat Back to the Past znane postaci w pancerzach bojowych. Hongkońska prasa odczytała tę wypowiedź jako aluzję do rozgrywającego się w 2055 roku filmie Warriors of Future (2022), gdzie Koo także gra główną rolę. Pomysł ten wciąż pozostaje jednak na etapie rozważań.
Dodatkowe sceny dają powód, by w razie wyboru sięgnąć po dłuższy montaż. Na podstawie samych opisów Plus+ trudno rozstrzygnąć, ile z problemów krótszej wersji rzeczywiście rozwiązano. Ta pozostaje zaś bardzo przeciętnym filmem, nawet jeśli w relacji mistrza i ucznia oraz w domknięciu wątku Galie da się znaleźć coś więcej niż tylko pretekst do kolejnej walki.
W Hongkongu i Makau film zarobił w dniu otwarcia blisko 11,3 mln dolarów hongkońskich, ustanawiając rekord otwarcia dla hongkońskiej produkcji. Duże zainteresowanie wzbudził także m.in. w Malezji i na Tajwanie. Skalę powodzenia łatwiej zrozumieć, patrząc na Back to the Past jako okazję do spotkania z szeroko lubianymi bohaterami, których publiczność przez lata pamiętała z telewizji. Dodany do filmu prolog pozwala nowym widzom nadrobić fabułę, ale nie może sprawić, by przez dwadzieścia pięć lat czekali na powrót Honga. Bez tego oczekiwania film traci swój największy atut.
Back to the Past
尋秦記 / Xúnqínjì (dosł. Kronika poszukiwań Qin)
Tytuł na polskim banerze Powrót do przeszłości
Reżyseria Ng Yuen-fai, Jack Lai
Scenariusz Lily He
Zdjęcia Kenny Tse
Montaż Wong Hoi, Kenny Lok
Muzyka Chan Kwong-wing, Kay Chan, Christopher Lai
Kierownictwo artystyczne Lam Wai-kin
Kostiumy i charakteryzacja Cheung Siu-hong
Choreografia walk Sammo Hung
Dźwięk Terry Shek
Producenci Louis Koo, Tang Wai-but
Wytwórnie One Cool Film Production, Zhejiang Huace Film & TV, Huace Pictures (Tianjin), China Star Movie, Chao People Media, Wuhan Legendary People Film and Television Art
Regiony produkcji Hongkong i Chiny kontynentalne
Rok 2025
Czas trwania 107 min (pierwotna wersja kinowa), 131 min (Plus+ Multiverse Edition)
Język kantoński
Premiera kinowa w Hongkongu 31 grudnia 2025 (pierwotna wersja), 14 lutego 2026 (Plus+ Multiverse Edition)
Obsada Louis Koo, Raymond Lam, Jessica Hsuan, Sonija Kwok, Joyce Tang, Bai Baihe, Michael Miu, Liu Kai-chi i inni.